بهترین نوع تبلیغ آن است که مخاطب احساس نکند تحت برنامه تبلیغی واقع شده است  است.حکمت عدم تاثیرها یا تاثیر گذاری نامطلوب در مخاطب را باید در همین نقطه شنا سایی کرد که چنین احساسی به مخاطب دست می دهد و موجب می شود یک کار تبلیغی به ضد خودش تبدیل شود و اثر معکوس بگذارد.

آن چیزی که ما برایش دور هم  جمع شده ایم فکر کردن برای تمهید هنرمندانه این موضوعات است ؛ یعنی ترویج حقیقی فرهنگ ایثار و شهادت. و الا می شد این جور کارها را به گروهی  واگذار کرد که دغدغه ای جز انجام  مأموریت اداری ندارند و آنها هم  بروند کاری بکنند و گزارشی بیاورند بی آنکه محصول کار آن چیزی باشد که مقصود شما است.

در جلسه ای که همین چند روز پیش با مسثولان انجمن های فرهنگی ، هنری و ادبی مرکز دانش پژوهان شاهد داشتم این نکته را به آن عزیزان یادآور شدم که لازم نیست شما حتماً به اعتبار جانبازی و آزادگی و فرزند شهید بودن تان به میدان بیایید.شما به اعتبار هنرتان وارد عرصه بشوید. وقتی برجستگی شما آشکار شد آن وقت معلوم شدن اینکه شما از خانواده معظم ایثارگران هستید، حلاوت موفقیت را دوچندان می کند و کار هنری و فرهنگی شما ماندگارتر می شود. در غیر این صورت هنر جانبازی و ایثارگری شما، هنرهای اکتسابی دیگرتان را تحت الشعاع قرار می دهد. آن هاله قدسی جانبا زی و ایثار گری اجازه نمی دهد این هنر شما دیده شود.هر جا که درخشیدید آنجا باید تاکید کنیم که شما جانباز هم هستید.

نمونه های جذاب و زیبا یی در تاریخ مقاومت ملت ما هست که باید با زبان هنر عرضه شود. ماجرای شهید برونسی که از سرذاران دفاع مقدس است از این نمونه هاست که «حضرت آقا» هم به آن اشاره کرد. اند.این شهید بزرگوار پیش از جنگ «بنا» بود اما به درجه ای از معرفت رسید. بود که وقتی در کسوت یک فرمانده با نیروهایش سخن می گفت انگار یک عارف واصل بود که حرف می زد. مرحوم آقا میرزا جواد تهرانی که خودش از عار فان روزگار ما بود در جبهه جزو نیرو های شهید برونسی بود و هیچ وقت حاضر نمی شد امام جماعت باشد. هربار که شهید برونسی به ایشان می گفت برای نماز جلو بایستد آن مرحوم ابا می کرد و می گفت شما فرمانده هستید و شما باید جلو بایستید ، بچه ها به شهید بر ونسی می گویند اگر می خو اهید آقامیرزا جواد امام جماعت را قبول کند به او بگویید من به شما دستور می دهم که جلو بایستید! شهید بر ونسی هم به آقا میر زا جواز تهرانی می گوید : من به عنوان فرمانده به شما دستور می دهم جلو بایستید. آقا میرزا جواز هم می گوید : چشم فرمانده ! و می رود جلو می ایستد. ببینید ! ظرفیتی که در این ماجرا برای پردازش ادبی و هنری اعم از سمعی و بصری هست چقدر بالاست. باید سراغ این نمونه ها رفت و آثار ماندگار آفرید.

تفاوت میان ما و دستگاهی مانند صدا و سیما در این است که اجرای تمامی مراحل یک کار فرهنگی در صدا و سیما تحت کنترل و اختیار خودشان است.
بودجه شان را می توانند بدهند به آقای الف و بگویند فلان کار را بسازد و بعد هم در تمام مسیر تولید حضور دارند و هر وقت و در هر کجا هم صلاح تشخیص بدهند جلوی کار را می گیرند و حتی وسط پخش یک اثر از تلویزیون یا رادیو آقای ضرغامی می تواند تماس بگیرد و بگوید این برنامه را از آنتن بگیرید. یعنی مدیریت کار از ابتدا تا انتها دست خودشان است. ولی اختیارات ما به این گستردگی نیست.ما سر یک گذرگاه نشسته ایم و تولید کنندگان آثار فرهنگی در مسیر تولید و عرضه کار شان باید از این گذرگاه عبور کنند که ما عمده اختیارمان برای نظارت و پالایش کار همین جاست.دیگران با فکر و اندیشه خودشان فیلم می سازند ، کتاب می نویسند و کار هنری و فرهنگی می کنند.
نمی خواهیم انتظارات از وزارتخانه را کاهش بدهپم ، می خواهیم منطقی تر کنیم. ما محکم پای اصول و ارزش های این جامعه ایستاده ایم و مطلقاً اجازه نمی دهیم بخش های این وزارتخانه از موضع تسلیم و وادادگی برخورد کنند
بخشی از اوضاع نابسامان کنونی محصول رها شدگی هایی است که از گذشته به ارث رسیده است. چیزها یی در گذشته از دست حاکمیت خاج شده که وظیفه حاکمیت بوده و قابل تفویض نیست و ما داریم این ها را برمی گردانیم. ما در حال تعامل دوستانه فکری نزدیک با اهل شعر و ادب و نویسندگان و هنرمندان هستیم و دنبال این که هر چه بیشتر جماعت اهل هنر و فرهنگ دلشان را به آرزوها و اعتقادات جامعه نزدیک کنند تا ما هم از کارشان حمایت کنیم.